Lotte en Jefrey in Finland

Eindelijk zijn we een beetje toegekomen aan het uitzoeken van foto’s. Hierbij een impressie van Seppes eerste bezoek aan Nederland.

Oma Co heeft voor het eerst, eindelijk, haar achterkleinzoon in de armen (15 maart)

Nog meer overgrootouders! (17 maart)

Op de Culemborgse dijk, met Oma Joke en Opa Isaac (17 maart)

Henriette met Seppe (18 maart)

Taartjes! (18 maart)

Drie Lijffijtjes bij elkaar. Seppe, Flin en Pien (18 maart)

Ingrid en Seppe (18 maart)

Lunchen bij De Wensput in Doorn (20 maart)

Verschonen op de tuintafel bij Yme en Claire (21 maart)

Seppe en Claire (21 maart)

Een beetje zoals de gekte met voetballen bij een WK in Nederland, maar dan op zijn Fins. Vandaag begint het ‘Ice Hockey World Championship’ in Helsinki en Stockeholm. De nationale sport hier, en Finland heeft de wereldtitel op zijn naam staan. Vanmiddag de openingswedstrijd in Helsinki (VS-Frankrijk om 12.15 uur). Vanavond speelt Finland voor het eerst, tegen Wit-Rusland.

En de gekte is natuurlijk compleet met allerhande statistieken. Zo hebben de Finnen een erg zware taak aan het verdedigen van de titel, want sinds 1986 heeft geen gastland de kampioenstitel in de wacht gesleept ;-)

We zijn inmiddels alweer bijna twee weken terug uit Nederland. We hebben een ontzettend fijne, gezellige en drukke tijd gehad. Bedankt allemaal!

Het was voor ons alle drie wel weer wennen om terug thuis te zijn. Seppe was zijn eigen bedje al weer helemaal ontwend, maar het is goed voor hem dat we nu wat meer rust en structuur in zijn dag kunnen brengen. Hij is in Nederland natuurlijk van hot naar her gesleept, allemaal nieuwe mensen omgevingen en indrukken waardoor Seppe wat rusteloos was.

Vorige week zijn we meteen ook weer naar het consultatiebureau geweest omdat Seppe wat prikjes moest inhalen. Na drie vaccinaties vond Seppe de zuster Mari echt niet aardig meer, en de rest van de dag was hij ziekjes met verhoging en wilde hij alleen maar op de arm. Hieronder twee foto’s, met twee pleisters van de prikjes op zijn beentjes en een beteuterd gezichtje.

We zijn inmiddels al bijna twee weken in Nederland met Seppe. Jef had de eerste week vakantie, en dat was wel fijn want met name de eerste week was best hectisch. Zo zag Seppe de eerste drie dagen wel 21 (!) nieuwe gezichten en we moesten in Culemborg natuurlijk ook even settelen en wennen. Seppe doet het nog steeds erg goed. Hij groeit als kool, is vaak goedlachs en is ook begonnen met een beetje te brabbelen!

Over het algemeen reageert Seppe erg goed en nieuwsgierig op alle veranderingen. Zo keek hij zij ogen uit op het vliegveld in Helsinki en vond hij de geluiden in het vliegtuig rustgevend en interessant. De reis is dus prima verlopen. En overal waar we komen kijkt hij zijn ogen uit. Of het nou is in de huiskamer van vrienden of familie waar we op bezoek zijn, in de trein of bus vanuit de wandelwagen, de drukte op Hoog Catharijne in Utrecht of lekker op mijn arm op een terrasje. Overal zijn er nieuwe interessante dingen en mensen te zien.

‘Buiten’ is ook een geliefde nieuwe wereld voor Seppe. In Finland durfde ik tot nu toe niet buiten met hem op de arm te lopen omdat er overal op straat nog een dikke laag ijs lag. ‘Buiten’ kende Seppe tot nu toe alleen dik ingepakt vanuit de kinderwagen. Het lekkere weer hier is dan ook extra genieten, en met Seppes interesse in al het groen en de vogelgeluidjes in de tuin doet me vermoeden dat het een echt buitenspelertje wordt.

Wellicht door alle nieuwe gezichten en indrukken is Seppe ‘s avonds wat eenkenniger, onrustiger en aanhankelijker. Voor het slapen gaan heeft hij een heus ‘huiluurtje’ ontwikkeld waarbij hij graag alleen maar geknuffeld rondgelopen wil worden. Voldoende nachtrust krijgen blijft voor Jef en mij een puntje, al hebben we daar ook niet echt over te klagen. Seppe slaapt doorgaands ‘s nachts 7 uur achtereen, en afgelopen nacht was dat zelfs meer dan 8!

Seppes nieuwe speelplekje op de bank bij Yme en Claire

Seppe sabbelt op zijn vuistje, hij lijkt nog niet te snappen dat hij om te duimen z'n duimpje uit moet steken ;-)